http://www.bartosik.be/twinkelding/ Twinkelding http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=192 Bespreking volgt. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=193 Bespreking volgt. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=181 Het was al een tijd geleden dat Greg Haines nog eens een soloplaat had uitgebracht. Met deze release voor Slaapwel Records is het eindelijk zover. Het is met andere woorden de bedoeling dat u deze cd opzet voor het slapen gaan en dat u ingedommeld bent voor het einde. "Komarovo" bestaat uit een lange track vol kerkorgel en piano. De opname werd live gemaakt in een Berlijnse kerk tijdens de zomer van 2009 en klinkt opvallend divers om een wiegelied te zijn. De ondertoon is een continu veranderende bastoon waaruit hier en daar traag gespeelde piano opdoemt. Wij vinden dit te spannend om van in slaap te vallen. Misschien werkt het bij u wel. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=191 Bespreking volgt. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=182 Auetic is het label van de Zweed David Wenngren die u wellicht beter kent als Library Tapes. Hij bracht onlangs de tweede full length van de Belgische Annelies Monsere uit. Zoals ook bij "Helder" het geval was, is dit een gefluisterde, breekbare plaat vol liedjes waarin het lijkt alsof Monsere de instrumenten nauwelijks durft te beroeren. De gevoelige, introspectieve teksten gedijen perfect. Hier en daar duiken gastmuzikanten op zoals Jessica Bailiff, Drekka en Vollmar. Alweer een geweldige laatavondplaat van Belgische makelij. Al werkt een beluistering op zondagochtend ook wel. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=179 Haruki, het soloproject van de Belg Boris Snauwaert, blijft verbazingwekkend evolueren. Waar hij in het begin nog eenvoudige laptop-liedjes maakte, componeert hij nu gelaagde elektro-akoestische tracks die een voor een zinderen en tot in de kleinste details de aandacht grijpen om niet meer los te laten. Op 'To Humble A Nest' wordt een breed palet aan klanken aangesproken: van digitaal-aandoende ruis tot heel aanwezig klinkende banjo's. Aangezien Haruki zijn muziek al geruime tijd vooral op buitenlandse labels uitbrengt, lijkt iedereen hem hier in Belgie een beetje vergeten te zijn, en dat is zeer onterecht. Aanrader! http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=183 Michael Anderson maakt muziek onder de naam Drekka sinds 1996. Sindsdien heeft hij heel wat platen uitgebracht waarvan een hele hoop onherroepelijk sold out zijn. Daarom heeft het Gentse Morc Records de vroegste Drekka EP's gebundeld op een dubbele cd onder de titel "Collected Works: Vol. 1 (1996)". Deze uitgave bundelt "Grieve", "Windowframe EP", "Hermitage One EP" en enkele outtakes van dezelfde periode. Wat opvalt is dat Drekka bijna 15 jaar geleden al deed wat Machinefabriek en consorten tegenwoordig doen: bewerkingen van fieldrecordings die uitgepuurd worden tot er slechts langgerekte klanken ontstaan. Het klinkt allemaal een pak meer grauw en lofi als wat laptops heden ten dage allemaal uitbraken, maar dat geeft de muziek van Drekka net een heel eigen sfeer, die vaak nogal duister is. Essentiele release voor wie wil weten waar het allemaal begon met de o zo hippe ruisdrones. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=173 Wederom compleet zot gedoe van de heren Rudy Perdu en Janijani. Alle mogelijke genres worden drum-gitaar-synth-gewijs door de mixer gehaald, van death metal tot jazz. Het resultaat is pop zoals u nog nooit gehoord heeft, of het moest zijn dat u I Love Sarah al kende. Absurde teksten, geweldig catchy melodietjes en een pak technisch vernuft. Geloof ons, u zet deze plaat gegarandeerd meer dan 1 keer op. Al was het maar voor de aanstekelijkheid van de nummers. U krijgt er trouwens een prachtige hoes en een download-code voor de mp3's bij. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=164 Het was lang wachten op de eerste cd van The Puddle Parade, een Oost-Duitse die een tijd geleden naar Nederland verhuisde. Het was het wachten echter heel erg waard. "Origami" is een fantastische plaat geworden waarop juffrouw Evers (u kent ze misschien als de madame achter het geweldige Delirious Riot Tapes label dat thema-compilaties uitbracht) persoonlijke ontboezemingen aan de microfoon toevertrouwt. Met zeer minimale middelen creeert The Puddle Parade trage melodietjes die uit muziekdoosjes lijken te komen. Tegendraadse speelgoedmuziek, zo u wil. De cd zit in een kartonnen doosje met mooie zeefdruk. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=178 "Seeds of Dharma" staat vol trage, zachte melodieen. Zoals de recente Y.E.R.M.O. plaat op Humpty Dumpty Records, "From Gold Falls a Bad Rain", gaat het hier om een robuste track van 32 minuten. Het geheel klinkt als een mengeling van digitale en organische, zwevende tonen, waardoor de link met liturgische gezangen en muziek snel gelegd is - 'zaden van Dharma' is trouwens voor het boeddhisme wat in het Westen zou kunnen worden omschreven als het feit dat de mens intrinsiek de mogelijkheid heeft om ethische keuzes te maken. Het Waalse duo Y.E.R.M.O. creeert hier een sfeer van introspectie en stilte. De track lijkt geen begin, noch een einde te hebben; het is slechts een massief geheel van vederlichte klanken. Dit is muziek die twijfelt tussen oorverdovend zijn en volledig wegkwijnen. De cd-r zit in een kartonnen, gezeefdrukt doosje. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=176 Tape van Belgische postpunkers die graag naar hun Britse idolen luisteren. Kletterende baslijntjes, ambetante gitaren en hortende drums. Hun demo's geven ze graag uit in heel kleine oplages. Wij hebben hier een aantal stuks liggen van een tape met ballon en likstok. Elk exemplaar is gekopieerd op een onzorgvuldig gekozen oude, gebruikte cassette. Wij hebben "Pampers parade" (2 keer), "Klassiek" en eentje zonder label. U zegt maar welk u liefst hebt. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=163 De Brusselse groep Patton ontstond in 1994 en is het werk van twee broers: Sam en Max Bodson. In '98 brachten ze een eerste EP uit, gevolgd door een eerste langspeler in 2002. Op beide platen bracht Patton ietwat typische, abstracte post-rock. Vervolgens begonnen de heren te luisteren naar AC/DC, John Fahey en blues uit de jaren 1930 en besloten hun stijl grondig om te gooien. Het geluid werd minimaler en ruwer. Zelfgemaakte elektronica-instrumenten in combinatie met akoestische gitaar en drums, en een mengeling van teksten in het Engels en het Frans werden hun handelsmerk. Op de nieuwe plaat "Hellenique Chevaleresque Recital" creeert Patton repetitieve en verknipte muziek met een heel eigen stem en sfeer. http://www.bartosik.be/twinkelding/item.php?pla_id=161 Nieuwe EP van de Britse post-rockers van Mt. Op "Teach Your Children How To Think, Not What To Think" krullen mooie gitaren door mekaar op een bedje van cello's en violen. Wanneer het echt episch wordt, klinkt de plaat alsof ze ingespeeld is door 500 orkesten, maar er is evengoed plaats voor minimale belletjes en eenzame akoestische gitaren. Te degusteren na zonsondergang. Een vette aanrader voor post-rock-adepten.